Dusty Rose

Als eerste wil ik jullie allemaal van harte een fijn nieuw jaar wensen. Dat hoeft helemaal niet spetterend te zijn (mag wel natuurlijk). Het belangrijkste is dat je het jaar kan doorbrengen in goede gezondheid, met fijne mensen om je heen en dat je aan het eind van jaar kan terugkijken en zeggen: “het was een goed jaar”.

2011 was voor mij een goed jaar. Alles ging zijn gangetje en dat vond ik heerlijk. Het was geen jaar van grote veranderingen, eerder van een grote groei van dingen uit de jaren daarvoor. Toch wil ik ook even terugblikken op mijn persoonlijke hoogtepunten
- Ik ging voor de eerste keer op skivakantie in april , de schrik van mijn leven gehad maar tegelijk was het wel erg leuk, iets helemaal ander
- Milaan en Bologna bezocht in juli terwijl ik dacht dat ik helemaal niet van citytrips zou houden
- Alleen naar Londen geweest in december, stoer toch? Geleerd dat ik ook prima alleen met mezelf kan zijn (of toch twee dagen)
- Odyssey verkooppunt geworden met bijhorende snelcursus naar de instructor examens toe, die heb ik gehaald begin november. Zo’n super gevoel, hier werkte ik al sinds 2008 naartoe. Volgend jaar hoop ik een pand te hebben zodat ik ook echt kan gaan lesgeven.
- Mijn webshop is enorm gegroeid, sinds augustus zelfs in het Frans! Wat ik eerst maar eng vond ben ik nu gewend, telefoneren in het Frans vind ik nog steeds niet makkelijk maar het gaat redelijk vlot. Waarschijnlijk trekken mijn vervoegingen op niks maar ach, ze verstaan me he.

Mijn voornemens voor 2012? Normaal gezien doe ik daar niet aan mee. Toch wil ik het voor de verandering wel doen. In 2012 wil ik grotendeels vegetarisch gaan eten. Grotendeels klinkt misschien hypocriet omdat ik overtuigd ben van alle voordelen van het vegetarisme maar de volledige overstap wil ik niet meteen maken. Waarom wil ik het doen? Ik eet veel soorten vlees niet zo graag en veeteelt weegt enorm op het milieu. We moeten allemaal een steentje bijdragen en vlees laten staan levert meer op dan de auto in de garage laten. Wist je dat biefstuk voor een gezin van 4 op 1 dag even nadelig is dan een rit van bijna 200 kilometer? Ook het dierenleed is een belangrijke factor. Mijn twee hondjes zie ik enorm graag maar andere dieren eet ik op, klopt niet helemaal he? Maar ja, in de supermarkt ziet een filet er niet meer uit als een dier. Moest ik zelf een kip moeten onthoofden, ik denk dat ik nooit meer eentje zou eten. Ook het anders gaan koken spreekt mij aan. Ik ben deze week voor het eerst in een natuurvoedingswinkel geweest en daar zag ik zoveel nieuwe dingen. De boekweitpasta, amaranthmuesli en paté van rucola en mosterd waren een succes. Ik had hiermee ook veel langer een voldaan gevoel als met bvb volkorenpasta die wij normaal eten. De hazelnootrijstmelk zou ik niet opnieuw kopen wegens te duur (2,5 euro voor een liter die ik niet opkrijg op 4 dagen) net zoals hun alternatieve drankjes (appel- en frambozensap samen is niet lekker, ook niet in bruisende variant). Al bij al genoeg redenen. Ik hoop niet te veranderen in een lid van de vegge politie en iedereen te willen bekeren maar ik ga misschien wel af en toe een receptje plaatsen. (niet van mijn cannelloni met spinazie en ricotta want die was niet zo bijzonder gelukt haha).

En natuurlijk de gebruikelijke voornemens he: blijven sporten (al sinds maart wekelijks meerdere dagen in de fitness yeah baby), niet beginnen met roken (want ja waarom zou ik) en euhm ja nog van die dingen zeker.

Dat je een heel fijn jaar mag hebben!

Terwijl ik dit typ ben ik alweer meer dan een week terug uit Londen, ik wil mijn belevenissen toch even neerschrijven. Geen gedoe met foto’s. Ten eerste duurt dat bij mij altijd langer dan het schrijven van een post maar mijn camera is helaas stuk en die zal ik pas begin januari terug binnen krijgen. Terug naar het verhaal.

Op maandagochtend half 9 vertrokken richting Brussel. Jaja ik heb er langer over gedaan om in Brussel te geraken dan van Brussel naar Londen. Vertrekken tijdens het spitsuur helpt natuurlijk ook niet. Maar ach, was ik even blij toen we in Brussel aankwamen. Eerst een half uur politiek geleuter moeten aanhoren van een bende vijftigplussers (nota aan deze mensen: als jullie het toch beter weten doe het dan zelf), dan met enkele halfdronken Albaniërs in de trein die toch wel net iets te gortig keken en met elkaar zaten te praten terwijl ze recht naar mij kijken. Daar kan ik dus niet tegen he. Maar soit, we kwamen aan in Brussel Zuid waar ik op zoek ging naar de Eurostar hal, meteen gevonden, toen nog even wachten op Peggy die ook al snel kwam opdagen.

Samen ingechekt, door de beveiliging, douane en op naar het caféetje voor een lekkere quiche. Nu ja, dat was de bedoeling toch, de quiche is iets minder goed bevallen dan gepland, Peggy is er nog steeds niet aan uit wat voor verschrikkelijk kruid erin gegaan is.

Na een beetje keuvelen konden we al snel vertrekken. Peggy al snel in dromenland en ik ook, maar dan wel dromen van Londen en misschien nog meer van de Glamour die ik van Peggy gepikt had. De treinreis ging heel vlot, op een enquete na van wel 15 minuten (ach ja, entertainment onderweg zeker). De tunnel was helemaal niet eng, gewoon donker en je zag niks buiten. Het ging ook heel erg snel over van Engels platteland naar centrum van Londen.

In Londen aangekomen gingen we eerst een slaatje eten bij Prêt à manger, een Engelse keten die heel erg aan te raden is voor broodje, slaatjes, sapjes,… En daarna gingen we ieder naar onze slaapplaats. Ik moest 20 minuten op de metro zitten en daarna nog een klein stukje stappen. Natuurlijk ging ik helemaal verkeerd waardoor ik bijna een uur onderweg was in totaal terwijl mijn slaapplaats 5 minuten van de metro vanaf was (oké ik moest ook 5 minuten stappen vanaf de metro zelf tot de buitenzijde van het station maar dat is een detail). Ik had een adres gevonden via Wimdu bij een lieve vrouw Shanin die een extra kamer in huis verhuurde. Meestal kwamen er mensen bij haar logeren voor meerdere weken, bijvoorbeeld tijdens een cursus maar ook voor één nacht was het geen probleem. Zeker aan te raden! Na mijn bagagedrop sprak ik af met Peggy in Oxford Street aan de warenhuizen. Eerst hadden we afgesproken aan Selfridges maar dat vond ik niet (verkeerde metrohalte), dus werd het Debenhams. Of toch John Lewis? Soit ik weet het niet meer, wij allebei niet blijkbaar want we vonden elkaar maar niet. Trouwens ons telefoongesprek ging zo: als ik naar binnen kijk zie ik Bobbi Brown en Urban Decay – Oh bij mij is geen Urban Decay, ik sta toch ergens anders. Jaja zo vinden we de weg in beautyland.

Na één stap in zo’n warenhuis was ik verkocht. Een volledige verdieping vol make-up en huidverzorging. Ik heb de hemel gezien zonder te sterven. Als ik in België in de Inno binnen ga bekijkt iedereen mij zo van ‘wat komt die snotneus doen’. Hier was het de hele tijd “hey doll, hey darling, how are you, you look great today,…”. Kijk zo kan je me iets laten kopen. En dat heb ik gedaan ook. Ik had gespaard dus heb ik mij die maandag enorm laten gaan. De buit?

Goh wil je dat echt weten?

Natuurlijk wil je dat weten.

Benefit Posie Tint
Benefit They’re Real mascara
Benefit Powsda Powda (of zoiets, één blush kost in de inno 36 euro, dit doosje met 2 blushes en een bronzer kostte mij 20 pond, oké kleinere hoeveelheden maar ik krijg dat toch nooit op en nu heb ik lekker 3 kleuren)
Urban Decay Ammo Pallet
Urban Decay 24/7 potlood Zero
Urban Decay Primer Potion (yes in een tube, haat aan die kleine rotflesjes)
Illamasqua Lipstick Climax
TBS giftset met parfum en douchegel Dreams Unlimited
TBS scrub in kerstgeur
Bobbi Brown Foundation
Bobbi Brown Poeder
Bobbi Brown Shimmerbricks

Hmm zou het dat al kunnen zijn? Oké het is voor meer dan mijn kredietkaart leuk vind maar toch, het was zooooooo leuk en ik had zoooooo veel. Ik heb ook mijn wenkbrauwen laten verven en harsen bij een Benefit Brow Bar. Er zaten er daar serieus 3 op minder dan 500 meter, was dat hier ook maar zo.

Oei ik ga precies een einde maken aan deze post voor het een heel boek wordt. Eén dezer dagen volgt de rest.

Wie gaat er volgende keer mee?

Terwijl ik dit schrijf ben ik mijn koffertje aan het pakken, morgen naar Londen!

Ik neem weinig mee, ik heb me wel voorzien op een plensbui en riskeer het dus niet om maar één jeans mee te hebben (die ik dan nog aanheb ook) maar voor 2 dagen heb ik geen 40 kledingstukken nodig (natuurlijk heb ik wel kledij mee voor 3 weken als ik 10 dagen op vakantie ga). Zelfs mijn make-up tasje is heel beperkt aangezien ik het maar één keertje nodig zal hebben. Ik neem één van de nieuwe super cute travel sets van sigma mee. Helaas kan ik geen foto’s tonen want mijn camera is stuk. Balen, dat wel, echt maar een prul want het veertje dat de geheugenkaart op zijn plaats houdt is stuk. Ik had nog net garantie gelukkig maar ik ben de camera wel kwijt tot januari.

Ach ja, ik heb nog een compact modelletje uit 2005, dat zal ook wel voldoende zijn, had trouwens geen zin om met een fluo oranje cameratas over straat te lopen. Dat schreeuwt toch een beetje “toerist” en “overval mij, ik heb geen idee wat ik doe of waar ik naartoe ga”. Jaja, want Elke gaat alleen rondlopen in London by night. Nu ja, dit seizoen is 3/4 van de dag al by night natuurlijk. Ach zolang ik niet in vreemde buurten ga lopen zal het wel meevallen, de winkels zijn trouwens open tot 21 uur dus ik verwacht geen verlaten straten. Spannend!

Alles bij? Telefoonnummers en adressen van verblijfplaats (via Wimdu, iedereen schrijft erover, ik probeer het hihi), metrokaartje, boekje van Londen (he, we mogen toch een beetje toeristisch doen he) en heel belangrijk, visa-kaart! Jup alles ingeladen, morgen nog mijn bril erbij en we kunnen vertrekken.

Ah nee toch niet, welke schoenen zal ik meenemen?

Het is 2 maanden geleden dat ik hier nog geschreven heb en het lijkt een eeuwigheid, zo veel is er ondertussen gebeurd en veranderd.

Begin oktober heb ik 20 000 flyers laten verspreiden voor mijn werk als nagelstyliste en pedicure en ik heb het geweten, mijn weken zijn ondertussen goed gevuld met klanten. Daarnaast heb ik enorm aan mijn webshop gewerkt en heeft die ook een echte boost gekregen, om half 1 ‘s nachts nog pakketjes maken is zeker geen uitzondering.

Begin november trok ik voor enkele dagen naar Zaandam, boven Amsterdam om een Odyssey training bij te wonen, na deze training kregen we ook een schriftelijk examen en een praktische proef. Ik was op beide gesslaagd en kan mezelf nu officieel Odyssey Instructor noemen, fier dat ik ben Momenteel geef ik bij gebrek aan een pand nog geen les maar ik ben wel adviespunt voor nagelstudio’s in mijn regio en ze kunnen bij mij ook hun producten aanschaffen.

Ook erg leuk, over precies een week vertrek ik voor 2 dagen naar Londen met Peggy Timmermans. Ik vertelde al eerder dat ik nog eens naar Londen wilde gaan, ik kijk er dus heel erg naar uit. Misschien volgend jaar 2-3 daagjes naar Parijs en ik plan ook een klein tripje door Europa, een week of 10 dagen, liefst West-Europa, iemand suggesties?

Heel veel veranderingen dus, allemaal even leuk. Ik heb mijn blog erdoor verwaarloosd maar liever geen post dan eentje die maar half goed is toch? Tot snel!